03 de setembre 2018

I miss you

Temps per descansar, per pensar i per recapacitar.
Per mi, descansar és fàcil, en el moment en el que no depenc del rellotge, de si haig de comprar i cuinar per avui i per demà depenent del torn que tingui. Així que descansar he descansat i molt.
Pensar. Això  ja és s una mica més ampli. He pensat en moltes coses aquests dies. Coses del dia a dia, coses no importants i coses un pèl més sofisticades.
És en aquestes coses més sofisticades on he aprofiat també per recapacitar.

Vull aprofitar aquest espai per deixar-me anar. Creo que tanto tú como yo nos lo merecemos, aunque sólo sea por todo lo que hemos vivido juntas.

Hace ya un tiempo, decidiste dar un giro a tu vida. Deciciste cambiar de ciudad y dedicarte en cuerpo y alma a tu trabajo, que sin duda alguna es tu gran pasión.
Hemos ido hablando, aunque cada vez menos y he de decir que he sido yo la que se ha alejado y lo he hecho conscientemente. Hablar contigo no me hacía ningún bien, me rompía una y otra vez, así que sí, he sido egoísta.
Tus alegrías eran y siguen siendo las mías, tus victorias en la vida las he celebrado como si fueran mías, tus dolores de cabeza y tus decepciones, los he sufrido en mi piel.

La distancia que hace un tiempo nos separa, agudizó y mucho, esas sensaciones. Para que me entiendas, hubo un antes y un después. Las cosas no iban bien, tu no estabas en tu mejor momento, y yo desde la distancia lo sufrí muchísimo, primero porque te quiero, segundo porque fué algo muy difícil de entender, y tercero porque yo estaba aquí y tu allí, sin poder hacer nada más que hablar contigo por teléfono. Yo me encabezoné en que volvieras, te ofrecí mi casa y ya saldríamos adelante, tú te lo llegaste a plantear. Estuve convencida de que lo harías, por tu bien y para mi tranquilidad.

Pero eres bondad, un corazón con patas. Tienes un mantra que has llevado siempre por delante, ante cualquier situación. La família es lo primero. También es el mío, pero yo en ese momento no lo entendí. Así que decidí no sufrir más por algo que yo no podia comprender. Era tu decisión, tu vida.

Ha habido tantas veces que te hubiera llamado, pero no me he atrevido, por miedo a despertar en mí esos sentimientos de tristeza y de rabia, por que no admitirlo.

Sé que te he fallado, que he sido egoísta y que aunque te siga queriendo, nunca volverá a ser lo mismo. Me duele porque no lo he hecho bien. quizás y solo quizás, hemos cometido errores, pero me da igual. Solo quiero que sepas que te quiero que te quiero mucho, pero sobre todo que te echo muchísimo de menos y que me haces mucha falta Lina.

Pesa

Navidad 2023, días raros, sentimientos encontrados...desde hace años llego a casa en estas fechas agotada física y mentalmente. Este año, au...